
Στο Ντένβερ των Ηνωμένων Πολιτειών τελέστηκαν τα εγκαίνια του ναού Αγίας Ριψιμέ και Πάντων των Αγίων Αρμενίων, υπό την καθοδήγηση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου της Δυτικής Επαρχίας της Αρμενικής Εκκλησίας της Βόρειας Αμερικής, κ.κ. Οβνάν Τερτεριάν, σύμφωνα με το αρμενοαμερικανικό κέντρο ενημέρωσης.
Ο νεοκαθαγιασμένος ναός αποτελεί καρπό περισσότερων από είκοσι ετών αναμονής, εργασίας, αφοσίωσης και συλλογικής προσπάθειας της αρμενικής κοινότητας του Κολοράντο. Η αρμενική αποστολική κοινότητα του Ντένβερ συγκροτήθηκε το 2003 ως ενορία, με στόχο την παροχή πνευματικής διακονίας στους Αρμένιους που διαμένουν στην πολιτεία. Την ίδια χρονιά, στις 10 Δεκεμβρίου, τελέστηκε η πρώτη Θεία Λειτουργία στο Ντένβερ από τον π. Τατέβ Χαρουτιουνιάν, στον ελληνορθόδοξο ναό της Αγίας Αικατερίνης.
Κατά την τελετή καθαγιασμού, ο Αρχιεπίσκοπος Τερτεριάν ανακοίνωσε επίσημα την ονομασία του ναού: «Αγίας Ριψιμέ και Πάντων των Αγίων Αρμενίων».
Η ονομασία της Αγίας Ριψιμέ προσδίδει στον νέο ναό ιδιαίτερη ιστορική και πνευματική σημασία. Σύμφωνα με την παράδοση της Αρμενικής Εκκλησίας, η Αγία Ριψιμέ θεωρείται μία από τις πρώτες μάρτυρες του χριστιανισμού στην Αρμενία.
Στο μήνυμά του, ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι ο νέος ναός δεν αποτελεί απλώς ένα κτίσμα, αλλά μια ζωντανή μαρτυρία πίστης, ενότητας και κοινοτικής συνέχειας.
Η Αρμενική Εκκλησία της διασποράς αποτελεί επίσης έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς διατήρησης της γλώσσας, του πολιτισμού και της ταυτότητας. Στα σαββατιανά και κυριακάτικα σχολεία της Δυτικής Επαρχίας, στο καθημερινό σχολείο που λειτουργεί εντός της επαρχίας, καθώς και στις νεανικές κατασκηνώσεις, περισσότεροι από τρεις χιλιάδες νέοι κάθε χρόνο διατηρούν τη σύνδεσή τους με την αρμενική γλώσσα, την ιστορία και την εκκλησιαστική παράδοση. Στο έργο αυτό συμμετέχουν πάνω από διακόσιοι είκοσι εκπαιδευτικοί και παιδαγωγοί, δημιουργώντας μια ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στις γενιές.
Ο νέος ναός στο Ντένβερ εντάσσεται έτσι όχι μόνο στην πνευματική οικογένεια της Δυτικής Επαρχίας, αλλά και στο ευρύτερο σύστημα διατήρησης της αρμενικής ταυτότητας, όπου εκκλησία, σχολείο, γλώσσα και πολιτισμός λειτουργούν από κοινού ως απάντηση στο κεντρικό ερώτημα της διασποράς: πώς παραμένει κανείς Αρμένιος μακριά από την πατρίδα.







