Με την αστραπιαία επιχείρησή του για τη σύλληψη του δικτάτορα της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έδειξε ότι ο «πολυπολικός» κόσμος των αντιδυτικών συμμαχιών —όπως τον είχε διακηρύξει ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν— από το Καράκας έως την Τεχεράνη, είναι στην ουσία ανίσχυρος, γράφει το Politico.
«Ο κόσμος όχι μόνο διαπιστώνει ότι ο Πούτιν δεν είναι αξιόπιστος σύμμαχος σε κρίσιμες καταστάσεις, όπως έχουμε ήδη δει στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, στη Συρία και στο Ιράν, αλλά υπάρχει και η πρόσθετη προσβολή ότι ο Τραμπ φαίνεται πιο αποτελεσματικός και πιο τολμηρός στην πραγματοποίηση εκείνου του είδους των έκτακτων παρεμβάσεων υπερδύναμης που το Κρεμλίνο θα ήθελε να μπορεί να πετύχει», αναφέρει το άρθρο.
Μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία το 2022, η Μόσχα κάλεσε τους συμμάχους της να συσπειρωθούν γύρω της. Σε μεγάλο βαθμό, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα: το Ιράν πούλησε μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη Ρωσία· η Κίνα και η Ινδία αγόρασαν το ρωσικό πετρέλαιο· ηγέτες χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, που είχαν λιγότερα να προσφέρουν οικονομικά και στρατιωτικά, παρείχαν συμβολική υποστήριξη, ενισχύοντας τον ισχυρισμό της Μόσχας ότι δεν είναι διεθνώς απομονωμένη και ότι διαθέτει πολλούς φίλους.
Ωστόσο, τα πρόσφατα γεγονότα έδειξαν ότι αυτή η μονόπλευρη «φιλία» εξυπηρετεί πρωτίστως τη Μόσχα.
Οι πρώτοι που κατάλαβαν ότι η προσέγγιση με τη Ρωσία ήταν χάσιμο χρόνου ήταν οι Αρμένιοι. Αποσπασμένη από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Μόσχα δεν έκανε απολύτως τίποτα για να αποτρέψει την κατάληψη του εθνοτικά αρμενικού Ναγκόρνο Καραμπάχ από το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο του 2023. Οι Ρώσοι ειρηνευτές απλώς παραμέρισαν», γράφει το Politico.
