Η Ρωσία είναι συγκλονισμένη από την αιχμαλωσία του σημαντικού συμμάχου του Κρεμλίνου, Νικολάου Μαδούρο, ωστόσο στη Μόσχα η επέμβαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στη Βενεζουέλα θεωρείται επίσης ως επιστροφή στην πολιτική των μεγάλων δυνάμεων — σε μια παγκόσμια τάξη, στην οποία οι μεγαλύτερες, ιμπεριαλιστικές χώρες κυριαρχούν ατιμώρητα στις περιφερειακές σφαίρες επιρροής τους, γράφει η εφημερίδα The Washington Post.
Όπως σημειώνεται, η ασταθής οικονομία της Ρωσίας βρίσκεται υπό την επίδραση νέων κυρώσεων και οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η Μόσχα έχει σταδιακά μειώσει το ενδιαφέρον της για τη Βενεζουέλα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, για τη Ρωσία, φυσικά, η ουκρανική κρίση είναι πολύ πιο σημαντική από τη βενεζουελάνικη.
Το Washington Post σημείωσε επίσης ότι η απουσία ανάλογης αντίδρασης έγινε αισθητή και από άλλους σημαντικούς συμμάχους του Κρεμλίνου, όπως η Συρία, το Ιράν και η Αρμενία, οι οποίοι επίσης προσδοκούσαν την υποστήριξη της Μόσχας. Ο εκθρονισμένος Σύριος δικτάτορας Μπασάρ αλ-Άσαντ ζει στη Μόσχα από τον Δεκέμβριο του 2024, μετά τη φυγή του από τη Δαμασκό, ενώ τον Αύγουστο η Αρμενία υπέγραψε στο Λευκό Οίκο ειρηνευτική συμφωνία με τον μακροχρόνιο εχθρό της, το Αζερμπαϊτζάν, όπου ο Τραμπ χαμογελούσε σαν περήφανος γονιός. Αυτά τα πλαίσια έδωσαν επίσης στις ΗΠΑ το δικαίωμα να διαχειρίζονται και να αναπτύσσουν τον επί μακρόν αμφισβητούμενο «διάδρομο Ζανγκεζούρ», ο οποίος αποτελεί σημαντικό στρατηγικό κρίκο της περιοχής.
Σε συνέντευξή του στη Deutsche Welle, ο ειδικός σε θέματα ασφάλειας Νιλ Μέλβιν τόνισε επίσης ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πούτιν χάνει σύμμαχο: «Η Ρωσία έχασε την Αρμενία, τη Συρία και τώρα τη Βενεζουέλα». Σύμφωνα με τον ειδικό, η διεθνής θέση της Ρωσίας αποδυναμώνεται αισθητά, καθώς εντείνει τον πόλεμο της κατά της Ουκρανίας και δεν διαθέτει τους πόρους για να διατηρήσει τέτοιες σχέσεις.
