Το να ανοίξουμε κανάλια επικοινωνίας και να ενώσουμε τα συμφέροντα όλων των συμμετεχόντων στην περιοχή μέσω της υλοποίησης διαφόρων έργων στον Νότιο Καύκασο δεν είναι εύκολο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατο. Απλώς απαιτεί αρκετά σοβαρή και ευαίσθητη δουλειά. Αυτή την άποψη εξέφρασε σε συνέντευξη με τον ανταποκριτή του Αρμενπρες ο διευθυντής του Ινστιτούτου Καυκάσου, πολιτικός αναλυτής Αλεξάντερ Ισκανταριάν, αναφερόμενος στις προοπτικές υλοποίησης του έργου « Σταυροδρόμι ειρήνης», που ξεκίνησε η κυβέρνηση της Αρμενίας, καθώς και του σχεδίου «Διαδρομή του Τραμπ για διεθνή ειρήνη και ευημερία» (TRIPP), το οποίο θα δημιουργηθεί στο έδαφος της Δημοκρατίας της Αρμενίας με τις κοινές προσπάθειες της Αρμενίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Μιλώντας για την υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων και τη σημασία της υλοποίησής τους για τη Δημοκρατία της Αρμενίας, ο αναλυτής πολιτικών θεμάτων σημείωσε ότι η προώθηση αυτών των προγραμμάτων από την κυβέρνηση της Αρμενίας είναι λογική και κατανοητή.
«Με το άνοιγμα των δρόμων και των επικοινωνιών, οι σημερινές αρχές της Αρμενίας επιδιώκουν να εξασφαλίσουν μια πιο σταθερή κατάσταση στην περιοχή και να μειώσουν τους κινδύνους που μπορεί να προέρχονται από το Αζερμπαϊτζάν. Αν μιλάμε για προοπτικές, τότε είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Διότι αυτό που συμβαίνει δεν είναι το τέλος, είναι μόνο η αρχή. Αυτό που υπογράφηκε στην Ουάσινγκτον είναι μια διακήρυξη. Μια διακήρυξη σύμφωνα με την οποία η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα των επικοινωνιών», σημείωσε ο Ισκανταριάν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, συγκεκριμένα, στην υλοποίηση του σχεδίου TRIPP υπάρχουν πολιτικά και τεχνικά ζητήματα, τα οποία αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεων μεταξύ της Αρμενίας και των ΗΠΑ.
Υπάρχουν πολιτικά και τεχνικά εμπόδια, και όλα αυτά πρέπει να επιλυθούν. Πρέπει επίσης να κατανοήσουμε ότι η κατάσταση είναι περίπλοκη. Στην άλλη όχθη του Αράξος βρίσκονται οι ιρανικοί συνοριοφύλακες, στην αρμενική πλευρά – οι ρωσικοί και αρμενικοί συνοριοφύλακες, πολύ κοντά βρίσκονται οι ευρωπαίοι παρατηρητές, αριστερά και δεξιά – οι Αζέροι, λίγο πιο μακριά – οι Τούρκοι. Ταυτόχρονα, οι Ιρανοί κατασκευάζουν δρόμο προς το βόρειο τμήμα της Αρμενίας, στο Καπάν υπάρχει ιρανικό προξενείο, στο Γκορίς – γαλλικό, η Ρωσία επίσης θέλει να ανοίξει προξενείο στο Καπάν, και σε αυτό πρέπει να προστεθούν οι Αμερικανοί και να δούμε πώς θα επιλυθεί αυτό το ζήτημα, διότι το να συνενωθούν τα συμφέροντα του Ιράν, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας δεν είναι εύκολη δουλειά. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατο, απλώς σημαίνει ότι για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται αρκετά σοβαρή δουλειά, ένας σοβαρός δρόμος που πρέπει ακόμα να διανυθεί», τόνισε ο αναλυτής. »
Ο Ισκάνταριαν χαρακτήρισε αυτή τη διαδικασία ως περίπλοκη και μακροπρόθεσμη, σημειώνοντας ότι υπάρχουν πολλές παρόμοιες καταστάσεις στον κόσμο.
«Πάντα αναφέρω ως παράδειγμα τον δρόμο από τη Λευκορωσία προς την περιοχή του Καλίνινγκραντ στη Ρωσία: αυτός περνάει από τη Λιθουανία, η οποία, σημειωτέον, είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο έχει επιτευχθεί συμφωνία σύμφωνα με την οποία οι πολίτες της Ρωσίας μπορούν να επισκέπτονται την περιοχή του Καλίνινγκραντ χωρίς βίζα και ακόμη και χωρίς διαβατήριο. Έτσι, τέτοια πράγματα είναι δυνατά, αλλά απαιτούν πολύ ευαίσθητη εργασία», σημείωσε ο Αλεξάντερ Ισκανταριάν.
