Φαίνεται ότι ο Τραμπ επιδιώκει να διευθετήσει τις σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, αλλά πρόκειται για μια εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία, αν λάβουμε υπόψη μας τον ισραηλινό και τον τουρκικό παράγοντα, γράφεο ο ειδικός σε διεθνέις σχέσεις Σουρέν Σαργκσιάν.
Ο ίδιος, συγκεκριμένα, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Είναι σαφές ότι η ενίσχυση του Ιράν δεν προκύπτει από τα συμφέροντα ούτε του Ισραήλ ούτε της Τουρκίας. Αν στην περίπτωση του Ισραήλ όλα είναι ξεκάθαρα, στην περίπτωση της Τουρκίας έχει πολλές συνιστώσες.
Αρκεί να δει κανείς πόσο νευρικά παρακολουθεί η Άγκυρα τη διαδικασία εξομάλυνσης των ρωσοαμερικανικών σχέσεων. Αυτό σηματοδοτείται από την πρόσκληση του Ζελένσκι στην Άγκυρα και τις διάφορες δηλώσεις για την ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουκρανία.
Είναι προφανές σε όλους ότι σε περίπτωση ενός ρωσοαμερικανικού διδύμου, η Άγκυρα θα χάσει το ρόλο και τη σημασία της ως «αναντικατάστατου στρατηγικού εταίρου» τόσο για τη Ρωσία όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό συνέβαινε πάντοτε. Ο τουρκικός παράγοντας αποκτούσε πάντα σημασία στην ένταση Δύσης-Ρωσίας, και με τον ίδιο τρόπο, ο τουρκικός παράγοντας αποκτούσε σημασία στην ένταση Δύσης-Ρωσίας.
Στο άλλο σενάριο, όταν οι σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν εξομαλυνθούν και αρθούν οι κυρώσεις, το Ιράν θα γίνει ένας περιφερειακός οικονομικός και πολιτικός γίγαντας με την ανεπτυγμένη οικονομία και τις υποδομές.
Το Ιράν, ένα φυσικό αντίβαρο στην Τουρκία στην περιοχή. Το σενάριο αυτό είναι επίσης ρεαλιστικό, ιδίως δεδομένου ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην πολιτική της Ουάσινγκτον – στο πλαίσιο της συγκράτησης της αυξανόμενης επιρροής της Κίνας, ιδίως εμποδίζοντας την υλοποίηση του έργου «Μία ζώνη, ένας δρόμος».
Θα προσπαθήσουν η Τουρκία και το Ισραήλ να αποτρέψουν μια πιθανή ιρανοαμερικανική σύγκρουση, για παράδειγμα, αποσταθεροποιώντας την περιοχή μέσω του Αζερμπαϊτζάν;
Πιθανές ενέργειες κατά του Σιουνίκ θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια σκληρή αντίδραση από το Ιράν, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση Τουρκίας και Ισραήλ. Σε αυτή την περίπτωση, η Ουάσιγκτον και η Μόσχα δεν θα είναι πλέον σε θέση να μείνουν μακριά από τη διαδικασία, γεγονός που θα οδηγήσει σε ανασχηματισμό όλων των υφιστάμενων συμφωνιών. Και αν παρακολουθήσουμε τη δραστηριότητα της αμερικανικής διπλωματίας τις τελευταίες ημέρες, από τα τηλεφωνήματα του Ρούμπιο μέχρι την επίσκεψη του Αμερικανού πρέσβη στο Σιουνίκ, θα δούμε ότι αυτό ακριβώς το δυσμενές σενάριο προσπαθεί να αποτρέψει η αμερικανική διπλωματία».
