Είναι σκόπιμο για το Ιράν να κρατάει η Αρμενία μόνη της το Σιουνίκ, παράλληλα εκεί δεν αποκλείουν να εισέλθουν οι ίδιοι στην περιοχή αν το Ερεβάν δεν το κάνει», δήλωσε ο Ρουμπέν Μελκονιάν, κοσμήτορας της Σχολής Ανατολικών Σπουδών του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ερεβάν, ειδικός σε θέματα Τουρκίας.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η Ρωσία, ωστόσο, δεν αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι η ενοποίηση του τουρκικού κόσμου μπορεί να γίνει μια νάρκη χρόνου που φυτεύεται κάτω από αυτήν. «Για το Ιράν είναι ένα πιο ευαίσθητο θέμα, δεδομένου του παράγοντα των τουρκόφωνων Ιρανών του Ατρπατακάν και της επιρροής που ασκούν πάνω τους οι παντουρκικές οργανώσεις», τόνισε ο ειδικός.
Σημείωσε ότι η επιρροή της ενοποίησης του τουρκικού κόσμου στο Ιράν και τη Ρωσία είναι η ίδια, αλλά ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν μιλάει ανοιχτά γι’ αυτό, ενώ από τη Ρωσία δεν ακούγονται τέτοιες ανοιχτές δηλώσεις. Κατά τη γνώμη του, η βεβαιότητα της Ρωσίας ότι μπορεί να διατηρήσει απερίφραστα τον έλεγχο του Σιουνίκ δεν είναι πολύ δικαιολογημένη, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία των γεγονότων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Παράλληλα, ο Μελκονιάν υπενθύμισε ότι η υποστήριξη της Τουρκίας προς το Αζερμπαϊτζάν είναι αναμφίβολη, ειδικά στα θέματα της Αρμενίας. Ο ειδικός δεν συμμερίζεται την άποψη ότι η Άγκυρα μπορεί να μην υποστηρίζει το Μπακού σε ορισμένα θέματα που σχετίζονται με το Ερεβάν και να έχει μια διαφορετική θέση.
Υπενθύμισε ότι η ιδέα του λεγόμενου «διαδρόμου Ζανγκεζούρ» γεννήθηκε τη δεκαετία του 1910.
«Η ιδέα των διαδρόμων ήταν κυριαρχικής σημασίας για την Τουρκία από τον αρμενοτουρκικό πόλεμο του 1918. Τότε, η Τουρκία προσπάθησε επίσης να δημιουργήσει διαδρόμους και να συνδεθεί με το έδαφος του σημερινού Αζερμπαϊτζάν και της Κεντρικής Ασίας. Η ιδέα αυτή υπήρχε και κατά τη διάρκεια του αρμενοτουρκικού πολέμου του 1920, τότε ανάγκασαν την Αρμενία και πάλι να παράσχει διαδρόμους. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων για τις συνθήκες του Καρς και της Μόσχας του 1921, η Τουρκία έκανε τα πάντα για να αποκτήσει χερσαία σύνδεση με το Ναχιτσεβάν. Το 1936, ως αποτέλεσμα της ανταλλαγής εδαφών με το Ιράν, η Τουρκία επιχείρησε να δημιουργήσει διαδρόμους και να συνδεθεί με τα εδάφη του σημερινού Αζερμπαϊτζάν και της Κεντρικής Ασίας.
Δηλαδή, η Άγκυρα πηγαίνει σε αυτό εδώ και 100 χρόνια», σημείωσε ο Μελικιάν.
Πρόσθεσε ότι ο συγκεκριμένος όρος ενεργοποιήθηκε μετά τον πόλεμο των 44 ημερών. «Εάν υπάρχει δυνατότητα να προχωρήσει σε μια στρατιωτική περιπέτεια, το Αζερμπαϊτζάν θα προχωρήσει στο άνοιγμα του διαδρόμου με τη βία», κατέληξε ο Ρουμπέν Μελκονιάν.
