Το έτος ξεκίνησε με πολεμικές δηλώσεις του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν. Δυστυχώς, οι δηλώσεις αυτές δεν προέρχονται μόνο από τη γειτονική χώρα και ως εκ τούτου η περιοχή μας βρίσκεται σε μια πολύ εκρηκτική κατάσταση.» Την άποψη αυτή εξέφρασε ο ειδικός σε θέματα πολιτικής επιστήμης Χαρουτιούν Μκρτσιάν σε συνέντευξή του στο Armenpress, αναλύοντας την κατάσταση στον Νότιο Καύκασο και τη βιωσιμότητα της πρωτοβουλίας “Σταυροδρόμι Ειρήνης”: »Φυσικά, μετά την υπογραφή του Χάρτη Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ της Αρμενίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, η κατάσταση έχει γίνει λίγο πιο μαλακή. Αυτό δίνει ελπίδα ότι η περιοχή του Νοτίου Καυκάσου δεν θα εισέλθει σε περίοδο κλιμάκωσης. Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο να υπολογίζουμε τον χρόνο και δεν αξίζει να αφεθούμε σε ευφορία για τον Χάρτη Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης Αρμενίας-ΗΠΑ. Είναι σημαντικό να δούμε ποια θέση θα πάρει το Αζερμπαϊτζάν στην περιοχή μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Τελικά, θα πάει ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν σε μια περιπέτεια ή όχι;» – δήλωσε ο Μκρτσιάν.
Κατά τη γνώμη του αναλυτή, αυτή τη στιγμή υπάρχει μια σχετική και εύθραυστη σταθερότητα, η οποία μπορεί να διατηρηθεί για αρκετό καιρό ακόμη. «Στην παρούσα κατάσταση, η ισορροπημένη στάση των αρμενικών αρχών και η αυτοσυγκράτηση ως απάντηση στις δηλώσεις που προέρχονται από το Μπακού είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη, καθώς το να απαντήσει κανείς στις δηλώσεις της αζέρικης πλευράς με το ίδιο λεξιλόγιο θα σήμαινε να προκαλέσουμε την περιοχή μας.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η ειρηνευτική συμφωνία μπορεί να υπογραφεί ανά πάσα στιγμή, εάν το Αζερμπαϊτζάν δείξει πολιτική βούληση να το πράξει. Σχεδόν όλα είναι έτοιμα. Από τα 17 σημεία του προοιμίου, τα 15 έχουν ήδη συμφωνηθεί. Το Αζερμπαϊτζάν προσπαθεί να παίξει στα υπόλοιπα 2 σημεία και να αναβάλει τη διαδικασία», πιστεύει ο αναλυτής. Σύμφωνα με τον Χαρουτιούν Μκρτσιάν, για την υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας απαιτούνται ευνοϊκές συνθήκες. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να υπάρξει διεθνής πίεση προς το Αζερμπαϊτζάν. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Αρμενία δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει την ειρηνευτική ατζέντα και να κάνει ό,τι είναι δυνατόν, προκειμένου να μην πραγματοποιηθούν στην περιοχή μας οι στρατιωτικές ενέργειες, τις οποίες τόσο πρόθυμα προετοιμάζει το Αζερμπαϊτζάν, και να μην κλιμακωθεί η κατάσταση στον Νότιο Καύκασο.
«Πρέπει να υπάρξει διεθνής ενοποίηση στο θέμα αυτό και πρέπει να εργαστούμε ενεργά προς την κατεύθυνση αυτή. Αν και η υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης αναβάλλεται, θα ήταν αφελές να πιστέψουμε ότι δεν θα υπογραφεί καθόλου. Και εδώ θα πρέπει να περιμένουμε τη θέση της νέας αμερικανικής κυβέρνησης μετά τις 20 Ιανουαρίου. Όσον αφορά το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο Τραμπ έχει ήδη κάνει μια δήλωση σημειώνοντας ότι αν ήταν ο ίδιος πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν θα επέτρεπε την εκδίωξη των Αρμενίων από εκεί. Αυτή είναι στην πραγματικότητα μια ενθαρρυντική δήλωση, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ποια θέση θα πάρει ο Τραμπ για τις σχέσεις Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν. Κατά τα λοιπά, ακόμη και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας δήλωνε ότι θα καθοδηγείτο αποκλειστικά από το ζήτημα της καθιέρωσης μιας ειρηνικής ατζέντας στον κόσμο. Αυτό είναι σίγουρα καλό, ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να συνεργαστούμε ενεργά με την κυβέρνηση του Τραμπ προς αυτή την κατεύθυνση», σημείωσε ο αναλυτής.
Αναφερόμενος στη βιωσιμότητα της πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης», ο Μκρτσιάν τόνισε ότι το Αζερμπαϊτζάν παραμένει το κύριο εμπόδιο για την υλοποίησή της. Η αρμενική πλευρά παρουσιάζει πάντα λεπτομερώς την πρωτοβουλία αυτή σε όλες τις διεθνείς συναντήσεις, αλλά για την εφαρμογή της πρέπει να υπάρχει η πολιτική βούληση του Αζερμπαϊτζάν.
«Πολλοί σημειώνουν και τον τουρκικό παράγοντα. Η Τουρκία πάντα συνέδεε την εξομάλυνση των αρμενοτουρκικών σχέσεων με την εξομάλυνση των σχέσεων Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, οπότε το κύριο εμπόδιο στο δρόμο για το «Σταυροδρόμι Ειρήνης» είναι το επίσημο Μπακού. Αυτή η πρωτοβουλία της αρμενικής πλευράς μπορεί να αξιολογηθεί αναμφισβήτητα θετικά, καθώς προέρχεται από τα συμφέροντα των χωρών της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Αζερμπαϊτζάν. Το ερώτημα είναι αν το Αζερμπαϊτζάν είναι έτοιμο να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο ή θα συνεχίσει να απαιτεί έναν εξωεδαφικό διάδρομο, μια γκρίζα ζώνη στο έδαφος της Αρμενίας. Εάν επιλέξει τη δεύτερη επιλογή, το «Σταυροδρόμι Ειρήνης» θα παραμείνει σίγουρα μόνο στα χαρτιά. Η πρωτοβουλία θα είναι βιώσιμη εάν πραγματικά ξεμπλοκαριστούν όλοι οι δρόμοι», κατέληξε ο αναλυτής.
