
Λίγες ημέρες πριν τελειώσει η COP29 στο Μπακού και περισσότερο από ένα χρόνο μετά τη σύλληψη του Ρουμπέν Βαρντανιάν από τις αρχές του Αζερμπαϊτζάν, ο γιος του Νταβίντ Βαρντανιάν καταδικάζει την εκκωφαντική σιωπή της διεθνούς κοινότητας και ζητά την απελευθέρωση του πατέρα του και άλλων 22 ομήρων που είναι φυλακισμένοι μόνο για ένα λόγο: επειδή είναι Αρμένιοι. Έτσι ξεκινάει το δημοσιευμένο στο γαλλικό περιοδικό Le Journal du Dimanche άρθρο του Νταβίντ Βαρντανιάν, γιου του φιλάνθρωπου Ρουμπέν Βαρντανιάν, ο οποίος κρατείται παράνομα στο Μπακού. Το άρθρο αναφέρει συγκεκριμένα:
«Έχει περάσει μια εβδομάδα από τότε που ένα από τα πιο σημαντικά και συμβολικά διεθνή συνέδρια, το COP29, πραγματοποιείται στο Αζερμπαϊτζάν. Στην πραγματικότητα, οι ηγέτες διαφόρων χωρών του κόσμου έχουν συγκεντρωθεί κάτω από μια στέγη σε ένα μέρος που είναι μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από τον τόπο όπου κρατούνται και βασανίζονται οι Αρμένιοι όμηροι. Μεταξύ αυτών βρίσκεται και ο πατέρας μου, Ρουμπέν Βαρντανιάν, ο οποίος συνελήφθη παράνομα από τις αρχές του Αζερμπαϊτζάν. Μαζί με άλλους 120.000 Αρμένιους που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν από τη γη των προγόνων τους, ο πατέρας μου είναι τώρα υπό κράτηση μαζί με άλλους 22 ομήρους μόνο και μόνο επειδή είναι Αρμένιος.
Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για δικαιοσύνη, ανθρώπινα δικαιώματα, παγκόσμια συνεργασία και προστασία του περιβάλλοντος σε αυτές τις συνθήκες, βρισκόμενοι μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από τους βασανισμένους Αρμένιους; Σε αυτή τη μοιραία στιγμή, όταν το Αζερμπαϊτζάν βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής όλου του κόσμου, καλώ την ηγεσία του ΟΗΕ να αποτρέψει τον θάνατο των 23 Αρμενίων ομήρων μέσα σε συλλογική αδιαφορία.
Ο πατέρας μου έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή στο να βοηθάει τους άλλους. Μαζί με τους φίλους και τους συναδέλφους του έχει ξεκινήσει και υλοποιήσει περισσότερα από 700 ανθρωπιστικά έργα, συμπεριλαμβανομένης της Ανθρωπιστικής Πρωτοβουλίας Aurora. Πάντα βοηθούσε άλλους σε έργα που προσπαθούν παντού να κάνουν τον κόσμο πιο δίκαιο και ειρηνικό. Σήμερα είναι αυτός που χρειάζεται βοήθεια. Για αυτό τον λόγο υψώνω τη φωνή μου για εκείνον, γιατί στερείται αυτής της ευκαιρίας. Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίσει να κοιτάζει αλλού, να ασχολείται με «άλλες προτεραιότητες» και να επιτρέψει στο Αζερμπαϊτζάν να εκμεταλλευτεί αυτή την ατιμωρησία για να δράσει και, το χειρότερο, να χρησιμοποιήσει τη COP29 για να παρουσιάσει τη χώρα του θετικά.
Υπάρχει ακόμη χρόνος για δράση
Κάθε μέρα που περνούν οι Αρμένιοι στη φυλακή είναι κηλίδα στη συλλογική μας συνείδηση. Κάθε λεπτό που μένουμε σιωπηλοί δίνει χρόνο σε όσους το εκμεταλλεύονται για να καταστρέψουν ζωές, πολιτισμούς και ολόκληρες ταυτότητες. Είναι καιρός να σπάσουμε αυτή την εκκωφαντική σιωπή.
Δηλώνω με πλήρη ευθύνη: το να συμμετέχεις στη COP στο Μπακού χωρίς να ασχοληθείς με το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σημαίνει να γίνεις συνένοχος στη χρήση της ως εργαλείου για πολιτικούς σκοπούς από το Μπακού. Χρησιμοποιώντας την COP, το Μπακού συνεχίζει να δυσφημεί αυτή, που υποτίθεται ότι ήταν πλατφόρμα διεθνούς συνεργασίας για τις κοινές προκλήσεις της ανθρωπότητας.
Ενώ η COP29 βρίσκεται σε εξέλιξη, υπάρχει χρόνος για δράση. Όσοι βρίσκονται στο Μπακού μπορεί να απαιτήσουν να επισκεφθούν τους ομήρους και να ζητήσουν την απελευθέρωσή τους. Άλλοι μπορούν να απαιτήσουν από τους ηγέτες τους να ασκήσουν πίεση στο Αζερμπαϊτζάν, απαιτώντας εγγυήσεις από αυτό, αρνούμενοι την ατιμωρησία αυτής της χώρας, η οποία θέτει σε κίνδυνο μερικά έθνη, και, επιτέλους, απαιτώντας την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των Αρμενίων ομήρων. Ποιος θα μπορέσει να σταματήσει το Μπακού αύριο, όταν τελειώσει η COP29;»







