
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δημοσίευσε ένα ψήφισμα που εγκρίθηκε στις 13 Ιουλίου σχετικά με προτάσεις για τη μεταρρύθμιση των συνθηκών διαφάνειας, λογοδοσίας και καταπολέμησης της διαφθοράς, το οποίο ισχύει και για το Αζερμπαϊτζάν. Το ψήφισμα αναφέρει ότι το Αζερμπαϊτζάν έχει προβεί σε ενέργειες που δημιουργούν εύλογες υποψίες για εκτεταμένη επιρροή και διαφθορά κατά των βουλευτών της PACE και έχει καταφέρει να αποπροσανατολίσει έρευνες που σχετίζονται με τις εκλογές του, καθώς και να ανακαλύψει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
“Οι διαβόητες εκθέσεις δείχνουν ότι οι ενέργειες του Αζερμπαϊτζάν στην ΠΑΣΕ περιλαμβάνουν ένα ευρύ δίκτυο και ο επικεφαλής της αζέρικης αντιπροσωπείας, Σαμίντ Σεϊντόφ, εμπλέκεται άμεσα σε παράνομες συμφωνίες. Όταν πηγαίναμε στο Στρασβούργο, οι Αζέροι ενεργούσαν αρκετά προσεκτικά. Ωστόσο, τα γεγονότα παραμένουν και ο ίδιος Σεϊντόφ συνεχίζει να είναι επικεφαλής της αζέρικης αντιπροσωπείας”, τόνισε η Τατεβίκ Χαϊραπετιάν ειδικός των Αζερικών θεμάτων.
Λέγοντας ότι ακόμη και η σκανδαλώδης απόλυση του πρώην επικεφαλής της PACE Πέδρο Αγκραμούντ δεν σταμάτησε το καθεστώς του Αλίγιεφ, η ειδικός τόνισε ότι οι “συμφωνίες χαβιαριού” συνεχίζονται και σήμερα. Σύμφωνα με την ίδια, ο ίδιος ο Αγκραμούντ και άλλοι βρίσκονταν στην προαναφερθείσα δομή για μεγάλο χρονικό διάστημα, συμβάλλοντας σε φιλοαζερμπαϊτζάνικες διατυπώσεις που δεν αντανακλούσαν την κατάσταση τόσο όσον αφορά τις εσωτερικές εξελίξεις στο Αζερμπαϊτζάν όσο και το ζήτημα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Στο τέλος, όλα τα πακέτα συγκεντρώνονται και το επίσημο Μπακού μετατρέπει όλα αυτά σε εργαλείο στα χέρια του. Είναι αλήθεια ότι τα γεγονότα δημοσιεύονται, οι άνθρωποι περνούν από τα δικαστήρια, αλλά η τεράστια ζημιά παραμένει.
“Το Αζερμπαϊτζάν δεν δέχεται καμία κριτική για τους πολυάριθμους πολιτικούς κρατούμενους και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ σε παρόμοιες περιπτώσεις οι ίδιες ευρωπαϊκές χώρες δέχονται σκληρή κριτική . Στην πραγματικότητα, υπάρχουν καλοί και κακοί δικτάτορες για την Ευρώπη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αλίγιεφ είναι ένας αποδεκτός τύραννος, γεγονός που τον καθιστά ακόμη πιο αδίστακτο στην περιοχή μας. Και στη συνέχεια οι Αζέροι αποδεικνύουν ότι τα ψηφίσματα της PACE δεν έχουν καμία αξία γι’ αυτούς, δείχνοντας περιφρόνηση για τις δομές των οποίων είναι μέλη. Εάν οι προαναφερθείσες δομές είχαν επιδείξει πνεύμα αρχής, θα είχε τεθεί θέμα αποκλεισμού ή αφαίρεσης του Αζερμπαϊτζάν, δηλαδή θα είχαν ληφθεί μέτρα για που θα ανάγκαζαν το Μπακού να σεβαστεί τα ευρωπαϊκά ψηφίσματα”, σημείωσε η Χαϊραπετιάν.
Σύμφωνα με την ίδια, αν δεν τιμωρείται ο δωροδοκών, αν οι εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλα συνεχίζουν να παραμένουν στις ευρωπαϊκές δομές, τότε σε αυτή την περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μονομερή τιμωρία, όταν τιμωρούνται μόνο οι δωροδοκούμενοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι δωροδοκούντες δεν θα συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους. Οι Αζέροι είναι απλώς προσεκτικοί, προσπαθούν να βρουν εναλλακτικές πηγές. Η συμπεριφορά τους εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους. Δηλαδή, από τη μία πλευρά, υπάρχει το γεγονός της άμεσης δωροδοκίας, από την άλλη πλευρά, είναι προφανές πώς οι εκπρόσωποι της ίδιας της δημοκρατικής Ευρώπης πηγαίνουν στο Μπακού, σφίγγουν τα χέρια με τον Αλίγιεφ, θεωρώντας τον αξιόπιστο εταίρο στο πλαίσιο της διαφοροποίησης του φυσικού αερίου, ενώ όλα αυτά ισοδυναμούν με “μπλόφα για το φυσικό αέριο”, η οποία αναμφίβολα επηρεάζει σε κάποιο βαθμό την πολιτική της ΕΕ στον Νότιο Καύκασο.
Όταν εξετάζονται τα γεγονότα, γίνεται φανερό ότι το Αζερμπαϊτζάν δεν διαθέτει τα αποθέματα φυσικού αερίου για να προμηθεύσει μια τόσο μεγάλη περιοχή όσο είναι η Ευρώπη. Το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν αγοράζει αέριο από το Ιράν, το Τουρκμενιστάν, τη Ρωσία και συχνά πωλεί το ρωσικό αέριο.
“Ο παραλογισμός είναι ότι η Ευρώπη εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά στον Νότιο Καύκασο υποστηρίζει επιθετικές ενέργειες και υπερασπίζεται το δικτατορικό καθεστώς του Αζερμπαϊτζάν, δείχνοντας ότι το τελευταίο είναι ο εταίρος τους στην περιοχή μας. Η ΕΕ έχει πάντα μια μεταρρυθμιστική ατζέντα με την Αρμενία και τη Γεωργία και μια ατζέντα ενεργειακής συνεργασίας με το Αζερμπαϊτζάν, ενώ οι μεταρρυθμίσεις δεν έχουν κανένα αντίκτυπο στην περίπτωση του ίδιου του Αζερμπαϊτζάν”, κατέληξε η ειδικός.







