ΚοινωνίαΚορυφαία

Διεθνούς φήμης επιστήμονες επιβεβαιώνουν το αδιαμφισβήτητο της Γενοκτονίας των Αρμενίων: Ινστιτούτο Ζοριάν

Οι έρευνες και οι δημοσιεύσεις διεθνούς φήμης επιστημόνων για τη Γενοκτονία και τα ανθρώπινα δικαιώματα τεκμηριώνουν τις πιο μαύρες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Το Ινστιτούτο Ζοριάν εξέδωσε σχετικό μήνυμα, όπου σημειώνεται ότι η οργάνωση, στις προσπάθειές της να επικυρώσει το γεγονός της Γενοκτονίας των Αρμενίων, έχει επανειλημμένα συνεργαστεί με επιστήμονες διαφορετικών εθνικοτήτων, τους έχει αναθέσει τη μελέτη αρχείων διάφορων χωρών και την πραγματοποίηση έρευνας, οι οποίες έχουν δημοσιευτεί είτε με τη μορφή άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά είτε με τη μορφή χωριστών μονογραφιών.

Τα βιβλία που παρουσιάζονται παρακάτω είναι τα αποτελέσματα τέτοιων ερευνών από καταξιωμένους επιστήμονες σε διάφορους κλάδους, οι οποίες απεικονίζουν ξεκάθαρα τη Γενοκτονία των Αρμενίων που διεξήχθη από την Οθωμανική Τουρκία.

Γερμανός δημοσιογράφος, ιστορικός, επικεφαλής του περιοδικού Der Spiegel και ανεξάρτητος μελετητής Βόλφγκανγκ Γκουστ, με τη βοήθεια της συζύγου του Ίνγκριντ Γκουστ, μελέτησε το αρχείο του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών για 11 χρόνια, συλλέγοντας και αποκαταστώντας διάφορα έγγραφα σχετικά με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το βιβλίο του Γκουστ «Γενοκτονία των Αρμενίων. Στοιχεία από τα Αρχεία του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών, 1915-1916» παρουσιάζει μη λογοκριμένα μηνύματα μεταξύ Γερμανών ξένων διπλωματών που στάθμευαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και των ανωτέρων τους στο Βερολίνο. Το βιβλίο εκδόθηκε στα γερμανικά (2005), στα τουρκικά (2012) και στα αγγλικά (2014).

Περίπου 218 τηλεγραφήματα, επιστολές και αναφορές από Γερμανούς προξενικούς αξιωματούχους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία προς το Γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών στο Βερολίνο περιγράφουν τη Γενοκτονία των Αρμενίων που λαμβάνει χώρα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ύπαρξη αυτών των εγγράφων είναι αναμφισβήτητο γεγονός για όλους όσοι θα προσπαθήσουν να αρνηθούν τη Γενοκτονία των Αρμενίων, γιατί αυτά τα έγγραφα βρέθηκαν στα αρχεία της συμμάχου χώρας της Τουρκίας κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το έργο παρέχει μια βαθύτερη κατανόηση των πράξεων και των κινήτρων των δραστών της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Η γερμανική έκδοση του βιβλίου έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Γερμανικό Κοινοβούλιο στις 2 Ιουνίου 2016. Ο Τζεμ Οζντεμίρ, συμπρόεδρος του «Πράσινου Κόμματος» της Γερμανίας, δήλωσε κατά την επίσκεψή του στο Ινστιτούτο Ζοριάν.

«Το έργο του Βόλφγκανγκ Γκουστ και του Ινστιτούτου Ζοριάν ήταν πολύ σημαντικό, γιατί ήταν η πρώτη φορά που είδαμε τα έγγραφα του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία αποτελούν ίσως το καλύτερα διατηρημένο αρχείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων στον κόσμο».

Τον Δεκέμβριο του 1915, ο Γερμανός πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη, κόμης Πολ Βολφ-Μέττερνιχ, έγραψε στον αυτοκρατορικό καγκελάριο Θεομπάλντ φον Μπέθμαν Χόλβεγκ:

«…η δυσαρέσκειά μας για τις διώξεις των Αρμενίων θα πρέπει να εκφραστεί ξεκάθαρα στον Τύπο μας και να τερματιστεί ο ενθουσιασμός μας προς τους Τούρκους. Ό,τι καταφέρνουν οφείλεται σε αυτό που κάνουμε εμείς: είναι οι αξιωματικοί μας, τα κανόνια μας, τα χρήματά μας… Για να πετύχουμε οποιαδήποτε επιτυχία στο Αρμενικό ζήτημα, πρέπει να ενσταλάξουμε φόβο στην τουρκική κυβέρνηση ως προς τις συνέπειες. Εάν, για στρατιωτικούς λόγους, δεν τολμήσουμε να το αντιμετωπίσουμε με μια πιο σκληρή στάση, δεν θα έχουμε άλλη επιλογή από το να… σταθούμε πίσω και να παρακολουθήσουμε πώς ο σύμμαχός μας σφάζει».

Η απάντηση της καγκελαρίου ήταν η εξής:

«Η δημόσια επίπληξη από έναν σύμμαχο κατά τη διάρκεια του πολέμου θα είναι μια άνευ προηγουμένου πράξη στην ιστορία. Ο μόνος μας στόχος είναι να κρατήσουμε την Τουρκία στο πλευρό μας μέχρι το τέλος του πολέμου, ασχέτως αν οι Αρμένιοι θα σφαγιαστούν ως αποτέλεσμα ή όχι».

Ο Βαχάγκν Νταντριάν και ο Τανέρ Ακτσάμ μελέτησαν μαζί τα τουρκικά στρατιωτικά αρχεία.

Το βιβλίο «Ετυμηγορία της Κωνσταντινούπολης: Δίκες της Αρμενικής Γενοκτονίας» παρουσιάζει μια μετάφραση και λεπτομερή ανάλυση των επίσημων αρχείων της οθωμανικής κυβέρνησης για τα τουρκικά στρατιωτικά δικαστήρια που βρίσκονται στο «Takvim-i Vekâyi» σχετικά με τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά των Αρμενίων κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά την καταστροφική ήττα το 1919, η οθωμανική κυβέρνηση διέταξε έρευνα και προσκόμισε αρκετά στοιχεία για να οργανώσει μια σειρά από δίκες κατά των δραστών αυτών των εγκλημάτων. Ο Νταντριάν και ο Ακτσάμ συγκέντρωσαν τα έγγραφα της δίκης στα αγγλικά για πρώτη φορά και τα παρουσίασαν στο ιστορικό και νομικό τους πλαίσιο. Αυτά τα έγγραφα δείχνουν ότι υπουργοί εν καιρώ πολέμου, ηγέτες του Κόμματος των Νεότουρκων και άλλοι ένοχοι για αυτά τα εγκλήματα οδηγήθηκαν σε στρατοδικείο από τουρκικά στρατιωτικά δικαστήρια. Πολλοί κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ή θάνατο. Σε αντίθεση με τη Νυρεμβέργη, τα τουρκικά στρατοδικεία διεξήχθησαν αποκλειστικά με βάση τους υπάρχοντες οθωμανικούς εσωτερικούς ποινικούς κώδικες.

Η αντικατάσταση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου με ένα εθνικό δικαστήριο έχει μείνει στην ιστορία ως μια μοναδική πρωτοβουλία εθνικής αυτοκαταδίκης. Αυτή η συλλογή ενισχύεται σημαντικά από μια εκτεταμένη ανάλυση του ιστορικού υπόβαθρου, της πολιτικής φύσης και των νομικών συνεπειών της δίωξης του εικοστού αιώνα, του πρώτου εγκλήματος της γενοκτονίας που χορηγήθηκε από το κράτος εναντίον των πολιτών της. Αυτή η συλλογή αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη ανάλυση της ιστορικής γενικής κατάστασης, της πολιτικής πραγματικότητας και των νομικών συνεπειών της πρώτης γενοκτονίας του εικοστού αιώνα κατά των δικών της πολιτών.

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η Τουρκία έχει υποστεί σημαντική μεταμόρφωση τον περασμένο αιώνα, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους Νεότουρκους έως τη σημερινή Δημοκρατία, αλλά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Τουρκία έχει επιδείξει ανησυχητική συνέπεια στην ενθάρρυνση και την απελευθέρωση μαζικής βίας. Ειδικότερα, η οικοδόμηση μιας σουνιτικής μουσουλμανικής-τουρκικής ταυτότητας επιτεύχθηκε εν μέρει με τη δήλωση εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Αλεβιτών, Αρμενίων, Ασσυρίων, Εβραίων, Ελλήνων, Κούρδων και Γεζίντι, ως «εσωτερικούς εχθρούς» και επιδεικνύοντας δημόσιο μίσος που στρέφεται κατά τους.

Αυτή η εργασία παρουσιάζει μια εκτενή σειρά περιπτωσιολογικών μελετών και ιστορικών προβληματισμών σχετικά με την ανησυχητική επανάληψη τέτοιας βίας στην τουρκική ιστορία. Το βιβλίο δείχνει όχι μόνο πώς οι φρικαλεότητες κατά των εθνοτικών-θρησκευτικών ομάδων επηρέασαν την συνείδηση του έθνους, αλλά και πώς η ατιμωρησία για αυτές τις φρικαλεότητες συνέβαλε στην ευρύτερη βία στη Μέση Ανατολή, στην άνοδο άλλων δραστών, όπως το ISIL και άλλοι μη κρατικοί παράγοντες, οι οποίοι διέπραξαν βία εναντίον μειονοτήτων, όπως οι Γεζίντι.

Είναι δύσκολο να κατανοήσουμε πώς να προχωρήσουμε μπροστά στο πλαίσιο της κλιμάκωσης των εντάσεων μεταξύ των εθνών, των καταστροφικών συγκρούσεων και των εκτυλισσόμενων πραγματικοτήτων της άρνησης της γενοκτονίας.

«Το Ινστιτούτο Ζοριάν προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει και να επεκτείνει το πεδίο των μελετών για τη γενοκτονία και τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσα από ακαδημαϊκές προσπάθειες. Παράλληλα με το πανεπιστημιακό πρόγραμμα, το ινστιτούτο εκδίδει και χορηγεί πολλά βιβλία, άρθρα και περιοδικά. Πιστεύουμε ότι αυτά τα τρία βιβλία πρέπει να βρίσκονται στη βιβλιοθήκη οποιουδήποτε στον κόσμο που ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ιστορία της Γενοκτονίας των Αρμενίων», καταλήγει το μήνυμα του Ινστιτούτου Ζοριάν.

Εμφάνιση περισσότερων
Back to top button