ΑναλυτικάΚορυφαία

Η Αρμενία θέλει να γίνει αδέσμευτο κράτος: Τι εξηγεί την έλλειψη φιλοδοξιών για το ΝΑΤΟ;

Η Αρμενία είναι έτοιμη να πλησιάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο περισσότερο η ΕΕ κρίνει δυνατό. Αυτή είναι η προσέγγιση που έχει εκφράσει επανειλημμένα η αρμενική πλευρά για τις σχέσεις Αρμενίας – ΕΕ, την οποία υπενθύμισε για άλλη μια φορά ο Υπουργός Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αρμενίας Αραράτ Μιρζογιάν σε συνέντευξή του στον αργεντίνικο τηλεοπτικό σταθμό Todos Noticias. Ωστόσο, κατέστησε σαφές ότι το θέμα της ένταξης της Αρμενίας στο ΝΑΤΟ δεν είναι στην ημερήσια διάταξη.

Οι σχέσεις Αρμενίας-Ρωσίας βιώνουν βαθιά κρίση και έχουν πέσει σε επίπεδο που ακούγονται ακόμη και απειλές από τη ρωσική πλευρά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα της ένταξης στο ΝΑΤΟ στην Αρμενία είναι σχετικό, αναλύοντας τη συνέντευξη του Αραράτ Μιρζογιάν στον Αργεντινό Todos Noticias, λέει ο διεθνολόγος Νταβίτ Καραπετιάν. Ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας είπε ότι η Αρμενία συνεργάζεται μόνο με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία και έχει ειρηνευτικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν και το Κοσσυφοπέδιο.

«Δεν μπορεί να γίνει λόγος για ένταξη στο ΝΑΤΟ, γιατί αυτή τη στιγμή είμαστε μέλος του ΟΣΣΑ, και από αυτή την άποψη, η συζήτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι άχρηστη, γιατί δεν έχει γίνει ποτέ πρόταση για ένταξη στην Αρμενία, κανείς δεν μπορεί καν να φανταστεί. Η Αρμενία μπορεί να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ γενικά. Νομίζω ότι είναι από το είδος του παραλόγου».

Ταυτόχρονα, ο Αραράτ Μιρζογιάν διευκρίνισε ότι η Αρμενία δεν μιλά την ίδια γλώσσα με τη Ρωσία και είναι αδύνατο να κρύψουμε τα προβλήματα που υπάρχουν στις σχέσεις με τη Μόσχα. Σύμφωνα με τον αναλυτή Ρόμπερτ Γκεβοντιάν, η αποχώρηση από τον ΟΣΣΑ σε συνθήκες τεταμένων σχέσεων με τη Ρωσία δεν πρέπει να εξαρτάται από την ένταξη στο ΝΑΤΟ.

«Δεν είναι σωστό να συνδέσουμε τη διαδικασία αποχώρησης από τον ΟΣΣΑ με την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Η Αρμενία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν έχει φιλοδοξίες να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, έχει δηλώσει επανειλημμένα, τουλάχιστον πρόσφατα, ότι θέλει να γίνει αδέσμευτο κράτος, κάτι που συνάδει με τη δήλωση του Μιρζογιάν».

Ωστόσο, σύμφωνα με τον διεθνολόγο Νταβίτ Καραπετιάν, η Ρωσία δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την περιοχή και στις συνθήκες της κρίσης των ρωσοαρμενικών σχέσεων, είναι απαραίτητο είτε να αναβαθμιστούν οι σχέσεις με τη Μόσχα, είτε να καθίσουμε να ξεκαθαρίσουμε και να κατανοήσουμε ποιες υποχρεώσεις θα εκπληρωθούν και ποιες δεν θα εκπληρωθούν.

«Το γεγονός ότι οι σχέσεις Αρμενίας-Ρωσίας βιώνουν κρίση είναι προφανές σε όλους. Βλέπουμε ακόμη και απειλές από την ρωσική πλευρά. Βλέπουμε ότι γίνεται διαφοροποίηση στην εξωτερική πολιτική, κοιτάμε προς τη Δύση και αυτό δίνει στη ρωσική πλευρά αφορμή για θυμό, οργή και ζήλια. Και η ρωσική πλευρά, μέσω της χρήσης ήπιας δύναμης, προσπαθεί να πει ότι η συλλογική Δύση δεν μπορεί να παράσχει καμία εγγύηση ασφάλειας για την Αρμενία και ότι είναι αποκλειστικά το μονοπώλιό της. Και ως εκ τούτου, το ενεργό, προφανές γεγονός παραμένει η 102η ρωσική βάση, όπου ο Ρώσος στρατιωτικός φρουρεί τα αρμενοτουρκικά και αρμενο-ιρανικά σύνορα».

Σύμφωνα με τον διεθνολόγο, εάν ο ρωσικός στρατός αποσυρθεί από το έδαφος της χώρας κατόπιν αιτήματος του Ερεβάν, θα προκαλέσει την Αρμενία να αντιμετωπίσει άλλα προβλήματα.

 Σε συνέντευξή του στην αργεντίνικη τηλεόραση, ο υπουργός Εξωτερικών Μιρζογιάν μίλησε επίσης για τις επιπλοκές και τις προκλήσεις στις σχέσεις Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, αλλά εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι είναι δυνατή η επίτευξη συνθήκης ειρήνης με το Αζερμπαϊτζάν, δίνοντας έμφαση στην αμοιβαία αναγνώριση της εδαφικής ακεραιότητας και την οριοθέτηση των συνόρων με βάση τη Διακήρυξη της Άλμα-Άτα του 1991 ως καλές προϋποθέσεις για αυτό. Το Μπακού, ωστόσο, δηλώνει ότι σήμερα είναι πιο κοντά στην ειρήνη από ποτέ.

Από αυτή την άποψη, ο Ρομπέρτ Γκεβοντιάν διευκρινίζει ότι μια ειρηνευτική συμφωνία είναι άλλο πράγμα, η πραγματική ειρήνη είναι άλλο.

«Ακόμα και να υπογραφεί κάτι, δεν θα σημαίνει ειρήνη, γιατί τα μέρη και οι κοινωνίες δεν έχουν συγχωρήσει ο ένας τον άλλον και δεν έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να ζήσουν ειρηνικά μεταξύ τους. Δεν υπήρχε τέτοια επιθυμία στο Αζερμπαϊτζάν εδώ και πολύ καιρό, επειδή ο Αλίεφ και η κυβέρνησή του έχουν τροφοδοτήσει την κοινωνία του Αζερμπαϊτζάν με αντιαρμενισμό, και ο αντιαρμενισμός σε αυτήν την κοινωνία είναι μέρος της διαμόρφωσης της ταυτότητας. Δεν υπάρχει τέτοια επιθυμία ούτε στην αρμενική κοινωνία, γιατί μετά τον πόλεμο, νιώθει εμμονή με μια άδικη ήττα και έχει εμφανή παράπονα εναντίον των Αζέρων».

Σε τέτοιες συνθήκες η ειρηνευτική συμφωνία δεν θα σημαίνει ειρήνη, θα σημαίνει απλώς ότι οι προκλήσεις του Αζερμπαϊτζάν θα είναι σχετικά λίγες, διευκρινίζει ο αναλυτής. Εν πάση περιπτώσει, βλέπει το ενδεχόμενο υπογραφής του εγγράφου λόγω του έργου της συγκοινωνιακής διαδρομής «Μεσαίος Διάδρομος», που είναι μέρος του «Δρόμου του Μεταξιού» από την Κίνα, μέσω Καζακστάν, στη συνέχεια μέσω Κασπίας Θάλασσας, μέσω Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία , προς την Τουρκία και την Ευρώπη, στην οποία πρόσκληση συμμετοχής έχει λάβει και η Αρμενία από την Τουρκία.

Εμφάνιση περισσότερων
Back to top button