ΑναλυτικάΚορυφαίαΠολιτική

Το Ερεβάν παρατηρεί μια σαφή τάση στις ενέργειες του Μπακού

Το Αζερμπαϊτζάν συνεχίζει να ασκεί πολιτική στρατιωτικού εξαναγκασμού κατά της Αρμενίας, δήλωσε ο πρωθυπουργός της Αρμενίας κατά την έναρξη της συνεδρίασης της κυβέρνησης, αναφερόμενος στην κατάσταση στα σύνορα και στην πρόοδο των διαπραγματεύσεων με το Αζερμπαϊτζάν. Σύμφωνα με τον Πασινιάν, αυτό που συνέβη στο Νερκίν Χαντ είναι άλλη μια εκδήλωση της καταστροφικής πολιτικής του Αζερμπαϊτζάν. Πρόσφατα, το επίσημο Ερεβάν παρατηρεί μια σαφή τάση στις ενέργειες του Μπακού. Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Μπακού σχετικά με νομοθετικές αλλαγές, ο πρωθυπουργός τις χαρακτήρισε παραβίαση της κυριαρχίας της Αρμενίας και ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις.

Στην επίτευξη ειρήνης με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν πλέον ενοχλεί η νομοθεσία της Αρμενίας. Λοιπόν, ο Αλίεφ θέτει νέα προϋπόθεση, σύμφωνα με την οποία δεν θα υπάρξει συμφωνία ειρήνης εάν η Αρμενία δεν προβεί σε νομοθετικές αναθεωρήσεις. Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας ανταποκρίθηκε σε αυτά τα αιτήματα.

«Οι ανακοινώσεις από το επίσημο Μπακού τις τελευταίες ημέρες σχετικά με το νομοθετικό πλαίσιο της Αρμενίας αποτελούν παραβίαση της κυριαρχίας της χώρας μας και ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας. Δεν υπάρχει διάταξη στη νομοθεσία της Δημοκρατίας της Αρμενίας που να εμποδίζει την εφαρμογή της «Συνθήκης Ειρήνης», και αυτό δεν είναι μόνο πολιτική εκτίμηση, αλλά και αξιολόγηση ειδικών, και δεν υπάρχει ανάγκη να παρουσιάσουμε τις νομικές λεπτομέρειες, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή.

Οι απαιτήσεις του Αλίεφ είναι αβάσιμες και από την άποψη ότι υπάρχουν αιτήματα εδαφικών διεκδικήσεων στο νομοθετικό πεδίο του ίδιου του Αζερμπαϊτζάν, επομένως ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν δεν είναι ειλικρινής όταν δηλώνει στην ομιλία του ότι «δεν έχουν βλέψεις στο έδαφος της Αρμενίας. Ο Χράιρ Σογομονιάν, υποψήφιος ιστορικών επιστημών, έχει τουλάχιστον αρκετά παραδείγματα από τη νομοθεσία του Αζερμπαϊτζάν, τα οποία αποδεικνύουν το εύρος των φιλοδοξιών του Αζερμπαϊτζάν.

Υπάρχουν αμφιλεγόμενες διατάξεις, για παράδειγμα, στη συνταγματική πράξη για την αποκατάσταση της κρατικής ανεξαρτησίας του Αζερμπαϊτζάν στις 18 Οκτωβρίου 1991, με την οποία το σημερινό Αζερμπαϊτζάν θεωρεί τον εαυτό του διάδοχο της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν του 1918-20. Μεταξύ άλλων εγγράφων, ο ιστορικός παραθέτει και από την αναφορά του 2020 του Υπουργείου Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν.

«Τα αδιαμφισβήτητα εδάφη αυτής της χώρας αποτελούσαν, προσοχή, 97.298 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σε αντίθεση με τα 86.600 της ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν. Τα 16.598 τετραγωνικά χιλιόμετρα θεωρήθηκαν αμφιλεγόμενα, αλλά, φυσικά, υπάρχει αξίωση σε αυτά τα εδάφη».

Ο ιστορικός αναφέρεται στις φήμες για το νέο Σύνταγμα της Αρμενίας και την απόρριψη της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Πρόσφατα δημιουργήθηκε στην Αρμενία το κίνημα «Για το Σύνταγμα». Οι εμπνευστές είναι πεπεισμένοι ότι οι προτεινόμενες αλλαγές σχετίζονται άμεσα με τη «Συνθήκη Ειρήνης». Αν και η κυβέρνηση επιμένει ότι η συμφωνία που υπέγραψε ένα άτομο δεν θα τεθεί σε ισχύ, πρέπει να επικυρωθεί στην Εθνοσυνέλευση αφού το Συνταγματικό δικαστήριο  αξιολογήσει και καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, αλλά οι πολέμιοι των αλλαγών κάνουν λόγο για σαφείς κινδύνους . Ο ιστορικός Χράιρ Σογομονιάν σημειώνει:

«Τώρα, παραμερίζοντας το πόρισμα του Συνταγματικού δικαστηρίου, παρακάμπτοντάς το, αλλάζουν το Σύνταγμα, και μετά υπογράφουν τη σύμβαση».  

Σε σύγκριση με τις τρέχουσες εδαφικές φιλοδοξίες του Αζερμπαϊτζάν, τα τρέχοντα εδαφικά προβλήματα που εγείρει η Αρμενία, σύμφωνα με την παρουσίαση του Πασινιάν, είναι ασύγκριτα σεμνά.  

«Το Αζερμπαϊτζάν μιλάει τακτικά, όπως το θέτει το ίδιο, για τα εδάφη 4 χωριών, ενώ ταυτόχρονα αρνείται να δεχτεί ότι τα ζωτικά εδάφη 31 μη θύλακων χωριών της Δημοκρατίας της Αρμενίας βρίσκονται υπό την κατοχή του Αζερμπαϊτζάν. Δηλαδή αυτό το «4 αντί 31» ισχύει για χωριά που δεν είναι θύλακες».

Επιβεβαιώνοντας τη δέσμευσή του στην ειρηνευτική ατζέντα, επιμένοντας στην εφαρμογή μηχανισμών για τη μείωση της κλιμάκωσης, καθώς και στον στόχο της πραγματικής συνεργασίας που αντικατοπτρίζεται στο πρόγραμμα «Σταυροδρόμι της Ειρήνης», ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας συνεχίζει να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Το Αζερμπαϊτζάν εσκεμμένα υιοθετεί την αρχή της βίας ή της απειλής βίας, κάτι που είναι θεμελιωδώς απαράδεκτο στο διεθνές δίκαιο.

«Οι αναλύσεις μας δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει ένας λόγος για αυτό. Αυτός ο λόγος θα μπορούσε να είναι, για παράδειγμα, η έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων σε ορισμένα σημεία των συνόρων, με την προοπτική να μετατραπεί η στρατιωτική κλιμάκωση σε πόλεμο πλήρους κλίμακας κατά της Αρμενίας. Αυτή η πρόθεση διαβάζεται σε όλες τις δηλώσεις και ενέργειες του επίσημου Μπακού.

Ο πρωθυπουργός Πασινιάν θεωρεί επίσης αβάσιμες τις κατηγορίες του Αζερμπαϊτζάν σχετικά με την απόκτηση όπλων από την Αρμενία.  

«Το να έχεις έναν ισχυρό και έτοιμο για μάχη στρατό είναι νόμιμο δικαίωμα κάθε χώρας. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό. Η Δημοκρατία της Αρμενίας αναγνωρίζει την εδαφική ακεραιότητα όλων των γειτονικών χωρών και δεν έχει στόχους εκτός της επικράτειάς της. Παρεμπιπτόντως, αυτή είναι η μακροπρόθεσμη στρατηγική μας, διότι πιστεύουμε ότι η νομιμότητα είναι το πιο σημαντικό στοιχείο για τη διασφάλιση της ασφάλειας της Δημοκρατίας της Αρμενίας. Η Δημοκρατία της Αρμενίας έχει μόνο θεμιτούς στόχους στον τομέα της άμυνας, δηλαδή την άμυνα των διεθνώς αναγνωρισμένων εδαφών της. Καμία χώρα δεν μπορεί ποτέ να κατηγορήσει καμία άλλη χώρα ότι έχει τέτοιο στόχο».

Είναι προφανές ότι η ομιλία του Πρωθυπουργού στη συνεδρίαση της Κυβέρνησης απευθύνεται και στη διεθνή κοινότητα και ιδιαίτερα στους μεσολαβητές που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, το Αζερμπαϊτζάν αρνείται τους μεσολαβητές, προτρέποντάς τους να ασχοληθούν με τις δικές τους υποθέσεις. Είναι πεπεισμένος ότι δεν χρειάζονται μεσολαβητές στο θέμα των σχέσεων με την Αρμενία. Εν τω μεταξύ, το επίσημο Ερεβάν, μη αρνούμενο τις άμεσες διαπραγματεύσεις, έχει επανειλημμένα επιμείνει στην αναγκαιότητα του θεσμού των μεσολαβητών και των εγγυητών.

Εμφάνιση περισσότερων
Back to top button