ΑναλυτικάΚορυφαία

H μόνη σημαντική εγγύηση για το Αρτσάχ είναι η διατήρηση του καθεστώτος, έστω και με τη μορφή ενός μη αναγνωρισμένου κράτους: Αναλυτής

Η έναρξη του διεθνούς μηχανισμού που σταθεροποιεί την κατάσταση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ συνεπάγεται την παρουσία πολυεθνικών ειρηνευτικών δυνάμεων, όπως στο Κοσσυφοπέδιο. Συνεπάγεται επίσης την ύπαρξη του ινστιτούτου των διεθνών εγγυητών, το οποίο θα αποτελεί επίσης συστατικό μέρος του ειρηνευτικού σώματος. Αλλά μας ενδιαφέρει κατά πόσο το Αζερμπαϊτζάν θα συμφωνήσει με την ανάπτυξη όλων αυτών στο έδαφός του ή κατά πόσο θα είναι δυνατό να ασκηθεί πίεση στο Αζερμπαϊτζάν σε αυτό το θέμα, επειδή το τελευταίο απορρίπτει κατηγορηματικά την επιλογή της δρομολόγησης ενός διεθνούς μηχανισμού που διασφαλίζει σταθερότητα.  

Σε συνέντευξή του στο «Armenpress» ο αναλυτής Χραντ Μικαελιάν εξέφρασε παρόμοια άποψη, αναφερόμενος στα σημαντικά σημεία της ομιλίας του Υπουργού Εξωτερικών της Αρμενίας Αραράτ Μιρζογιάν στην Αυστρία για το ζήτημα του Αρτσάχ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας Αραράτ Μιρζογιάν σημείωσε στη δήλωση σε δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση με τον Αυστριακό Υπουργό Εξωτερικών Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ στη Βιέννη, ότι η σταθερή ειρήνη είναι δυνατή μόνο υπό τον διεθνή μηχανισμό δικαιωμάτων και ζητημάτων ασφάλειας του λαού του Ναγκόρνο Καραμπάχ σε περίπτωση διασφάλισης της σωστής αντιμετώπισης μέσω του διαλόγου Στεπανακέρτ-Μπακού. 

«Το Αζερμπαϊτζάν θέλει οι ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις να εγκαταλείψουν το έδαφός του και είναι γενικά ενάντια στις δραστηριότητες άλλων ειρηνευτικών αποστολών στο έδαφος, επομένως θα κάνει τα πάντα για να αποφύγει την ανάπτυξή τους. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι θα ξεκινήσει ένας διεθνής μηχανισμός στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αναρωτιόμαστε εάν θα εγγυηθεί πλήρως την ασφάλεια των Αρμενίων του Αρτσάχ, γιατί όχι και την ασφάλεια της Αρμενίας, γιατί οι ειρηνευτικές αποστολές συνήθως, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία, δεν λειτουργούν τόσο αποτελεσματικά. Είναι αλήθεια ότι η παρουσία ειρηνευτικών δυνάμεων των Ρώσων αποτελεί εγγύηση για να μην εξοντωθούν οι Αρμένιοι του Αρτσάχ, ωστόσο, από την άλλη είναι επίσης σημαντική προϋπόθεση το Αζερμπαϊτζάν, με τη σειρά του, να αρνηθεί τη γενοκτονική πολιτική», είπε ο Μικαελιάν.

Σύμφωνα με την παρατήρησή του, το σημερινό Αζερμπαϊτζάν είναι ένα ναζιστικό κράτος με την κλασική έννοια και δεν ανέχεται την παρουσία Αρμενίων του Αρτσάχ στην ιστορική τους πατρίδα. Όσο υπάρχει αυτό το αφήγημα, κάθε ειρηνευτική αποστολή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, ειδικά που σε αυτή τη φάση δεν υπάρχει κανένας ορατός διεθνής μηχανισμός ή δύναμη που θα ασκήσει πίεση στο ζεύγος Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν. Στην περίπτωση του Αρτσάχ, η μόνη σημαντική εγγύηση ασφαλείας, σύμφωνα με τον αναλυτή, είναι η διατήρηση του σημερινού καθεστώτος, ακόμη και αν πρόκειται για ένα μη αναγνωρισμένο κράτος.

Αναφερόμενος στην προοπτική του διαλόγου Μπακού-Στεπανακέρτ, ο Μικαελιάν επεσήμανε ότι το βασικό ερώτημα είναι σε ποια μορφή θα γίνει ο διάλογος. Υπάρχει μια επιλογή ότι τα μέρη θα πρέπει να διαπραγματευτούν ως ίσα, αλλά το Μπακού απορρίπτει αυτήν την επιλογή. Η άλλη μορφή είναι ότι οι απεσταλμένοι που εκλέγονται από το Αρτσάχ και οι εκπρόσωποι της κρατικής κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν πρέπει να μιλήσουν, αλλά το Μπακού το απορρίπτει επίσης, προτείνοντας την επιλογή του διαλόγου, ως αποτέλεσμα του οποίου το Αρτσάχ θα πρέπει να ενσωματωθεί πλήρως στο Αζερμπαϊτζάν ή με άλλα λόγια, να παραδοθεί εις το έλεος του Μπακού, αυτή η επιλογή, όμως, δεν είναι αποδεκτή από τους διεθνείς μεσολαβητές και την πλευρά του Αρτσάχ.

«Ο διάλογος δεν μπορεί να γίνει εάν δεν είναι ξεκάθαρο ποιά είναι τα μέρη και με ποια ιδιότητα διαπραγματεύονται. Εάν οι διεθνείς μεσολαβητές θέλουν να αυξήσουν το διαπραγματευτικό βάρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αυτή η συγκυρία θα αλλάξει σημαντικά την ισορροπία των δυνάμεων, αλλά για αυτό, θα χρειαστούν σκληρές ενέργειες κατά του Αζερμπαϊτζάν. Γενικά, η επίλυση νομικών και τεχνικών θεμάτων του διαλόγου θα πρέπει να συνδυαστεί με το περιεχόμενο, γιατί η ατζέντα υπαγορεύεται και από τις θέσεις των μερών», εξήγησε ο Μικαελιάν.

Δεδομένου ότι ο Αραράτ Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΑΣΕ στην Αυστρία, τονίζοντας την ανάγκη αποτελεσματικής χρήσης των μηχανισμών αυτής της δομής και των υφιστάμενων εργαλείων, ο παναλυτής αναφέρθηκε και στον ρόλο του ΟΑΣΕ, σημειώνοντας ότι η ενεργοποίησή του είναι σίγουρα επωφελής προς την αρμενική πλευρά. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι έχουν επιτευχθεί συμφωνίες στο πλαίσιο της Ομάδας Μινσκ και έχουν κυκλοφορήσει έγγραφα εργασίας εδώ και χρόνια, είναι σαφές ότι αυτή η μορφή είναι αποδεκτή, αλλά από την άλλη, πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΟΑΣΕ βρίσκεται σε μια κρίση γιατί πολύ λίγοι είναι αυτοί που έχουν την επιθυμία να μιλήσουν.

«Δεν υπάρχει σχεδόν καμία επαφή μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Δύσης. Ο ρόλος του ΟΑΣΕ στην περιοχή μας έχει επίσης μειωθεί. Και η Ομάδα του Μινσκ είναι de facto ανενεργή εδώ και ενάμιση χρόνο, αν και είναι ο μόνος εξουσιοδοτημένος φορέας όσον αφορά την επίλυση του προβλήματος του Αρτσάχ. Επιπλέον, αν προηγουμένως υπήρχε κοινή συνεννόηση και συναίνεση μεταξύ των συμπροέδρων, τώρα οι διαπραγματεύσεις με τα αντιμαχόμενα μέρη διεξάγονται χωριστά. Οι διαμεσολαβητές έχουν μετατραπεί από συμπαθούντες σε αντιπάλους, θέλοντας να απωθήσουν ο ένας τον άλλον από την περιοχή, και το Αρτσάχ έχει γίνει τραπουλόχαρτο σε αυτόν τον αγώνα. Εκμεταλλευόμενος αυτό, το Μπακού θέλει να σπάσει όλα τα σχήματα και να λύσει το πρόβλημα δια της βίας», κατέληξε ο αναλυτής.    

Εμφάνιση περισσότερων
Back to top button