ΚοινωνίαΚορυφαία

Λισαβόνα 5․ Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για των Πέντε της Λισαβόνας

Σήμερα είναι η ημέρα μνήμης των Πέντε της Λισαβόνας (Λισαβόνα 5). 1983 στις 27 Ιουλίου 2012, πέντε νεαροί Αρμένιοι  μέλη του Αρμενικού Επαναστατικού Στρατού, Βατσέ Ταγλιάν, Σεντράκ Ατσεμιάν, Σιμόν Γιαχινιάν, Αρά Κρτζλιάν, επιτέθηκαν στην τουρκική πρεσβεία στη Λισαβόνα για να τραβήξουν την προσοχή της διεθνής κοινότητας στο θέμα της Γενοκτονίας των Αρμενίων, και στο τέλος της επιχείρησης, αφού διέδωσαν τη δήλωση, ανατινάχθηκαν. Αυτή η πράξη ανοίγει μια νέα σελίδα για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Κάθε χρόνο αυτή την ημέρα οι Αρμένιοι σε όλο τον κόσμο τιμούν τη μνήμη των παλικαριών ως μια ζωντανή παράδειγμα της υψηλότερης θυσίας και απαράμιλλης αφοσίωσης.

Κάθε χρόνο, η ένωση νέων ARF- Δασνακτουτιούν διοργανώνει δημόσια εκδήλωση αφιερωμένη σε αυτή την ημέρα. Η ένωση νεολαίας ARF της Αρμενίας παρουσιάζει ενδιαφέροντα γεγονότα για τους Πέντε της Λισαβόνας.

  • Κανένας από τους συμμετέχοντες στην επιχείρηση δεν είχε πάει ποτέ στην Πατρίδα. Κατοικώντας στο Λίβανο, μόνο είχαν ακούσει για τη πατρίδα τους και ονειρευόταν ότι μια μέρα θα είναι εκεί.
  • Ο μεγαλύτερος από τους συμμετέχοντες στην επιχείρηση – ο Σιμόν και ο Σαργκίς ήταν 21 ετών. Ο Αρά – 20, Οι Βατσέ και Σετράκ – 19.
  • Την ημέρα του συμβάντος στη τουρκική πρεσβεία στη Λισαβόνα απροσδόκητα αύξησε ο αριθμός των αστυνομικών που περιπολούσαν την Πρεσβεία.
  • Ο Σιμόν Γιαχινιάν, ο οποίος αγαπούσε να παίξει στο φλάουτο και το είχε πάντα μαζί του, ήταν ο πρώτος που πέθανε από το πυρός που της αστυνομίας. Εκείνη την ημέρα, ωστόσο, δεν είχε το φλάουτο μαζί του.
  • Στόχος του Αρμενικού Επαναστατικού Στρατού ήταν αποκλειστικά οι Τούρκοι αξιωματούχοι, και για αυτό τον λόγο οι συμμετέχοντες στην επιχείρηση της Λισαβόνας δεν άνοιξαν πυρ εναντίον της πορτογαλικής αστυνομίας.
  • Πριν από τη δράση αποφασίστηκε ότι θα ήταν μια πράξη αυτοθυσίας, η οποία θα έσπαζε τις αλυσίδες που θάβουν το Αρμενικό ζήτημα.
  • Τα παιδιά προετοιμάζονταν για τη επιχείρηση για πολύ καιρό. Εκπαιδεύτηκαν και συζήτησαν όλες τις λεπτομέρειες, αλλά κανένας από τους φίλους και τους συγγενείς τους δεν το γνώριζε και δεν παρατήρησε περίεργες περιστάσεις. Για να φύγουν από το σπίτι, όλοι είπαν ψέματα και έδωσαν διαφορετικούς λόγους για να φύγουν από το σπίτι.
  • Για τα μέλη της οικογένειάς τους, όλοι άφησαν μόνο μερικές αποχαιρετιστήριες επιστολές, όπου υπογράμμισαν ότι φεύγουν για δουλειά και δεν χρειάζεται να τους αναζητήσουν πουθενά.
  • Πριν ανατινάξουν την Πρεσβεία, τα αγόρια εξέδωσαν μια δήλωση, «Να ξέρετε τι κάνουμε εμείς. Οι Αρμένιοι νέοι που αγαπούσαν την ελευθερία αποφάσισαν να μην περιμένουν. Έχουμε χάσει τα πάντα και για αυτό αποφασίσαμε να ανατινάξουμε αυτό το κτίριο και να μείνουμε κάτω από αυτό. Αυτό δεν είναι αυτοκτονία και τρέλα, αλλά υψηλότερη δωρεά στον απελευθερωτικό αγώνα. Ας η διεθνής κοινότητα να μας αποκαλέσει  περιπετειώδεις ή τρομοκράτες και εκτελεστές, δεν πειράζει. Αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε βία επειδή η τουρκική κυβέρνηση και άλλες χώρες που υποστηρίζουν αυτήν την κυβέρνηση παραβιάζουν τα δικαιώματα του αρμενικού λαού. Ο αρμενικός λαός περιμένει πολύ καιρό ώστε το διεθνές δικαστήριο να βρει μια λύση στο αρμενικό ζήτημα. Ο μόνος τρόπος για την αυτοδιάθεση του αρμενικού λαού είναι ο ένοπλος αγώνας. Ο αρμενικός λαός έχει το δικαίωμα να ζει και να αναπτύσσεται στην ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα των προγόνων του».
  • Τα αγόρια είναι θαμμένα μαζί στη Βηρυτό, στο Εθνικό Νεκροταφείο Μπούρτζ Χαμμούντ (Burj Hammoud). Η ταφόπλακα είναι ένας χάρτης της ενωμένης Αρμενίας, πάνω από την οποία υπάρχουν πέντε στιλέτα.
  • Το νεκροταφείο των αγοριών είναι ένας τόπος προσκυνήματος για χιλιάδες Αρμένιους που ζουν σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Εμφάνιση περισσότερων
Back to top button