ΚορυφαίαΠολιτική

Επιστολή στο CNN. Greece

Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα Αzad Or την επιστολή της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδος προς το CNN-Greece

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται προσπάθεια παραπλάνησης του ελληνικού κοινού, σχετικά με τους ισχυρισμούς περί δήθεν «σφαγής Αζέρων αμάχων από τους Αρμένιους», στην πόλη Χοτζαλί του Ορεινού Καραμπάχ, τον Φεβρουάριο του 1992. Λυπούμαστε που βλέπουμε την δημοσίευση τέτοιου είδους παραπληροφόρησης, από το έγκυρο ειδησεογραφικό CNN.Greece, που δεν μας έχει συνηθίσει σε δημοσιεύσεις μη έγκυρες και εμπεριστατωμένες.
Σεβόμενοι απόλυτα το αναγνωστικό κοινό σας, θεωρούμε αναγκαία την παράθεση ορισμένων στοιχείων, με αποκλειστικό σκοπό την ορθή ενημέρωση της κοινής γνώμης και την αποκατάσταση της αλήθειας.
Η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν, επιδίδεται σε μια διαρκώς εντεινόμενη τακτική δυσφήμησης των Αρμενίων και παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης, με την διάδοση χαλκευμένων και ψευδών στοιχείων. Η περίπτωση της τραγωδίας του Χοτζαλί είναι χαρακτηριστική. Διαστρεβλώνονται και παραποιούνται τα πραγματικά γεγονότα για να μετατραπούν οι θύτες σε θύματα! Το Αζερμπαϊτζάν ήταν αυτό που σχεδίασε και εκτέλεσε τις οργανωμένες σφαγές των Αρμενίων στο Σουμγκάιτ, το Γκιροβαμπάτ και το Μπακού, καθώς και τις μαζικές εκτοπίσεις των Αρμενικών πληθυσμών, ως «απάντηση» στο καθόλα νόμιμο δικαίωμα των κατοίκων του Καραμπάχ για αυτοδιάθεση.
Ο λαός του Καραμπάχ, καθόλη τη διάρκεια της 70άχρονης αζερικής κυριαρχίας, υπέστη κάθε μορφή καταπίεσης και δεν έπαψε ποτέ να επιδιώκει τη διοικητική απεξάρτησή του από το Αζερμπαϊτζάν και την επανένωσή του με την Αρμενία.
Τον Φεβρουάριο του 1988, ασκώντας το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά του, με μαζικές ειρηνικές διαδηλώσεις και με ομόφωνο ψήφισμα της τοπικής βουλής, διεκδίκησε το δικαίωμά του για αυτοδιάθεση. Εντός ελαχίστων ημερών, ήρθε η απάντηση των Αζερικών αρχών, κατά τα πρότυπα των Τούρκων αδελφών τους… Άγρια επίθεση και σφαγές των Αρμενίων κατοίκων επί τρεις συνεχείς ημέρες στο Σουμκάιτ, μόλις 20 χλμ από την πρωτεύουσα Μπακού… Οι σφαγές των Αρμενίων στο Σουμγκάιτ ήταν το πρώτο δείγμα εθνοτικής βίας στη σύγχρονη ιστορία της ΕΣΣΔ και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για το ξέσπασμα του πολέμου στο Καραμπάχ αλλά και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Λίγους μήνες αργότερα ακολούθησαν νέες μαζικές σφαγές αμάχων, βιαιότητες και εκτοπίσεις Αρμενίων στο Κιροβαμπάτ, το Μπακού και άλλες πόλεις.
Με βαρύ τίμημα αίματος οι Αρμένιοι του Καραμπάγ κατόρθωσαν σταδιακά να απωθήσουν τους αντιπάλους και να απελευθερώσουν χωριά και κωμοπόλεις. Καθοριστική ήταν η ασφάλεια του Στεπαναγκέρτ, της πρωτεύουσας του Καραμπάχ, το οποίο οι Αζέροι βομβάρδιζαν ανηλεώς, με βαριά πυροβόλα και ρουκέτες, χρησιμοποιώντας ως ορμητήριο το χωριό Χοτζαλί, μετατρέποντάς το αυτομάτως σε στρατιωτικό στόχο. Το Χοτζαλί έπρεπε να καταληφθεί και για τον πρόσθετο λόγο ότι ανέκοπτε την πρόσβαση στο μοναδικό αεροδρόμιο – σύνδεση του Καραμπάχ με τον έξω κόσμο για λήψη ανθρωπιστικής βοήθειας. Μεριμνώντας για την ασφαλή διαφυγή του άμαχου πληθυσμού, τον οποίο χρησιμοποιούσε ως ασπίδα ο αζερικός στρατός, στις αρχές Ιανουαρίου του 1992, οι αρχές του Καραμπάχ ενημέρωσαν την αζερική πλευρά για τις επικείμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Προειδοποίησαν τους αμάχους μέσω ραδιοφώνου, τηλεόρασης, φυλλαδίων κλπ, ότι τίθεται στη διάθεσή τους ασφαλής διέξοδος – διάδρομος διαφυγής προς την πόλη Ακντάμ, που κατείχαν οι Αζέροι, βόρεια του Χοτζαλί. Πράγματι επί δύο εβδομάδες, πριν από την έναρξη της επιχείρησης, οι Δυνάμεις Αυτοάμυνας του Ορεινού Καραμπάχ παρατηρούσαν μαζική έξοδο αμάχων, μέσω του διαδρόμου διαφυγής.
Η επιχείρηση εξουδετέρωσης της στρατιωτικής βάσης του Χοτζαλί ξεκίνησε στις 11μμ της 25ης Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία σε πέντε ώρες. Οι δυνάμεις διάσωσης του Καραμπάχ, βρήκαν στο Χοτζαλί και στα περίχωρά του εκτός των νεκρών με στρατιωτική περιβολή, και 11 πτώματα αμάχων. Περίπου 700 άτομα, άμαχοι και στρατιώτες, παραδόθηκαν στις Δυνάμεις Αυτοάμυνας του Καραμπάχ.
Καθώς εξελίσσονταν οι εχθροπραξίες στο Χοτζαλί, μια μεγάλη ομάδα από αμάχους αλλά και ένοπλους Αζέρους, κάνοντας χρήση του ανθρωπιστικού διαδρόμου, κινήθηκε προς το ελεγχόμενο από τους Αζέρους Ακντάμ. Κατά περίεργο τρόπο ωστόσο, και ενώ βρίσκονταν σε περιοχή απόλυτα ελεγχόμενη από τους Αζέρους, δέχθηκαν πυρά από την αζερική πλευρά, με αποτέλεσμα πολλοί εξ αυτών να χάσουν τη ζωή τους.
Σύμφωνα με μαρτυρίες τρίτων αλλά και Αζέρων αξιωματούχων, περιλαμβανομένου και του τότε Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Αγιάζ Μουταλίμποφ, το συμβάν αποδίδεται στις δυνάμεις που τον αντιπολιτεύονταν. Στο πλαίσιο της εσωτερικής διαμάχης εξουσίας, επεδίωξαν να επιρρίψουν την ευθύνη για ότι συνέβη στον ίδιον, πράγμα που οδήγησε στην ανατροπή του.
Αργότερα δρομολογήθηκε ενορχηστρωμένη προσπάθεια να επιρριφθεί η ευθύνη του θανάτου των αμάχων στην αρμενική πλευρά. Μάλιστα με την πάροδο των ετών, η προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας και δυσφήμισης των Αρμενίων από τους Αζέρους, εμπλουτίζεται με «φωτογραφικό υλικό», όπως φωτογραφίες θυμάτων από το καταστροφικό σεισμό του ’83 στην Τουρκία, θυμάτων της Χαμάς στην Παλαιστίνη, του πολέμου στο Κόσσοβο, ή των πογκρόμ στα Βαλκάνια…

Μαρτυρίες για τα γεγονότα

Αμέσως μετά τα γεγονότα ο Αζέρος δημοσιογράφος Τσινκίζ Μουσταφάγιεφ φθάνει στην περιοχή, φωτογραφίζει και περιγράφει τα όσα είδε. Δύο μέρες μετά επανέρχεται για να διαπιστώσει ότι κάποια πτώματα είχαν παραμορφωθεί ή κακοποιηθεί και είχαν μετακινηθεί για να φαίνεται πως έπεσαν από πυρά Αρμενίων. Αντιλαμβανόμενος ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει, διεξάγει τη δική του έρευνα και μιλά στο ειδησεογραφικό πρακτορείο DR-Press της Μόσχας για την ευθύνη της αζερικής πλευράς στα γεγονότα του Χοτζαλί. Σκοτώνεται λίγες μέρες αργότερα, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, κοντά στο Αγκντάμ.
Την ίδια εικόνα των κακοποιημένων πτωμάτων διαπιστώνει και η Τσέχα δημοσιογράφος Γιάνα Μαζάλοβα, η οποία βρέθηκε στην περιοχή αμέσως μετά τις επιχειρήσεις και επανήλθε δύο μέρες αργότερα.
Ο Αζέρος ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα Αρίς Γιουνούσωφ ανέφερε: «Η πόλη και οι κάτοικοί της σκόπιμα θυσιάστηκαν στο βωμό πολιτικών σκοπιμοτήτων» (αζερική εφημερίδα «Ζερκάλο», Ιούλιος 1992).
Ο Ταμερλάν Καράεβ, τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, ανέφερε: Η τραγωδία ήταν έργο των αζερικών αρχών και ιδιαίτερα ανώτερων αξιωματούχων» (αζερική εφημερίδα «Μουχαλιφάτ», 28 Απριλίου 1992).
Ο ίδιος ο Πρόεδρος Χαΐντάρ Αλίεφ παραδέχθηκε ότι «η προηγούμενη ηγεσία του Αζερμπαϊτζάν είναι υπεύθυνη» για τα γεγονότα στο Χοτζαλί. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 1992, σύμφωνα με το πρακτορείο «Μπιλίκ Ντουνιασί», με απέραντο κυνισμό ανέφερε: «Θα εκμεταλλευθούμε την αιματοχυσία. Δεν θα παρέμβουμε στην εξέλιξη του θέματος».
Οι προαναφερθείσες μαρτυρίες είναι ελάχιστα μόνο δείγματα της πληθώρας των μαρτυριών και στοιχείων που τεκμηριώνουν το γεγονός ότι, οι Αζέροι είναι υπεύθυνοι για τους φόνους στο Χοτζαλί, και ότι διέπραξαν ένα τερατώδες έγκλημα εναντίον του ιδίου του λαού τους, λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων και ραδιουργιών. Οι άμαχοι του Χοτζαλί έπεσαν θύματα των βρώμικων παιχνιδιών των αρχών του Μπακού, που αργότερα και μέχρι σήμερα προσπαθούν να μετατρέψουν την τραγωδία σε πολιτικό κεφάλαιο προς εκμετάλλευση και χειραγώγηση!

ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΛΑΔΑΣ

Εμφάνιση περισσότερων
Back to top button